تفسير سوره يس » آيات 48 تا 50
 «48» وَيَقُولُونَ مَتَى‏ هَذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ‏
 (كفّار) مى‏گويند: اگر راست مى‏گوئيد، اين وعده (قيامت) چه وقت فرا مى‏رسد؟
 
 «49» مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ‏
 آنان جز يك صيحه (مرگبار) را انتظار نمى‏كشند كه آنان را فرا خواهد گرفت، در حالى كه به مخاصمه و جدال سرگرمند.
 
 «50» فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَلَا إِلَى‏ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ‏
 پس در آن حال، نه توان وصيّتى دارند و نه مى‏توانند به سوى خانواده‏هايشان باز گردند.
 
 پيام‏ها:
 1- كفّار، دليلى بر انكار قيامت ندارند و تنها با طرح اين سؤال كه قيامت چه زمانى است، آن را به استهزا مى‏گيرند. «متى هذا الوعد اِن كنتم صادقين»
 2- معيّن نبودن زمان امرى، دليل بر واقع نشدن آن نيست. «متى هذا الوعد»
 3- برپايى قيامت، وعده الهى است. «هذا الوعد»
 4- كفّار، انبيا و مؤمنين را دروغگو مى‏پندارند. «اِن كنتم صادقين»
 5 - قيامت خبر نمى‏كند، اين همه غفلت و استهزا چرا؟ «صيحة واحدة»
 6- قيامت كه بيايد، نه زبان تاب سخن دارد و نه پا توان فرار. «فلا يستطيعون توصية و لا... يرجعون»
 7- برپايى قيامت پس از يك صيحه مرگبار است. «صيحة واحدة»
 8 - پايان دنيا و آغاز قيامت در حالى خواهد بود كه مردم سرگرم جدال و كشمكش روزانه‏اند. «تأخذهم و هم يخصّمون»
 9- وابستگى‏ها و دل‏بستگى‏ها در دنيا كارساز است و با برپايى قيامت، همه آنها گسسته مى‏شود. «و لا الى اهلهم يرجعون»